Jopie Abraham is gisteren niet op komen dagen op de afspraak met staatssecretaris Bijleveld. Bijleveld had alles in het werk gesteld om in haar overvolle agenda ruimte t e vinden voor een gesprek met Abraham. tevergeefs dus. Abraham gaf als reden op dat een uitstapje met een familielid was uitgelopen.
Bijleveld toonde zich sportief en liet het gesprek alsnog plaats vinden. Aanwezig waren Marugia Janga, Anthony Nicolaas en Douwe Boersma en zonder Abraham. Echter de uitkomst van het gesprek was niet bijzonder. Bijleveld zei wederom het bestuurlijk overleg met het bestuurscollege te willen hervatten.
Bron: Antilliaans Dagblad, Jopie Abraham zet Ank Bijleveld voor schut en Gesprek levert weinig op, 10 maart 2010
Zo, en nu weer wij tot de orde van de dag.
Na de cabareteske vertoning van de Bonairiaanse delegatie, op de bonnefooi naar Nederland afgereisd,
voor een missie om Nederland voor eens en altijd duidelijk te maken hoe het Bonairiaanse bevolking over integratie denkt, kan gesteld worden dat deze missie is uitgelopen op een catastrofe.
Op kosten van de gemeenschap had men maar besloten op eigen initiatief Nederland nog eens aan te vereren met ene bezoek om een herhaling van zetten te doen.
Een op voorhand kansloze missie, gezien het feit dat Nederland in deze fase geen vrije associatie wil.
Een missie waarvoor je jezelf uitnodigt en dan op alle bespreking te laat komt, of helemaal niet, mijnheer Abraham, of niets te melden heeft, mevrouw Janga.
Daarnaast de missie misbruiken om familiefeestjes af te lopen en niet alle tijd gebruiken om te gaan netwerken met politici c.q. je goed voorbereiden op de besprekingen.
Als Bonaire fan en vrijwillig onbezoldigd adviseur wil ik het volgende voorstellen:
Als eerste roep ik op dat de bewuste personen vanwege deze wanprestatie de reis- en verblijfkosten zelf gaan betalen.
Als tweede roep ik op deze bestuurders, vanwege de geleverde wanprestatie van de afgelopen maanden, hun functie ter beschikking te stellen.
Indien zij niet de eer aan zich zelf willen houden dat een breed maatschappelijk vlak gecrexeberd wordt waarbij zij gedwongen worden terug te treden.
Als derde roep ik op tot het vormen van een Bonairiaans bestuurscollege van Bonairiaanse eenheid.
Als vierde roep ik op dit bestuurscollege alleen te vormen van betrouwbare mensen uit alle partijen waarvan de persoon of positie van die persoon op dit moment niet ter discussie staat.
Dus geen onderzoek of eerdere veroordeling(en) vanwege (mogelijke) strafbare feiten, of ander norm afwijkend gedrag.
Dan is men verlost van die discussie en kunnen deze nieuwe mensen, gedragen door de meerderheid van de gehele bevolking, met een schone lei
het integratie proces in overleg met Nederland ten uitvoer brengen.
Daarbij is het de taak zoveel mogelijk rekening te houden met specifieke Bonairiaanse normen en waarden.
Het zal niet allemaal mogelijk zijn maar met goede argumentatie en overleg kan men ver komen.
Als vijfde roep ik op om eerst het proces van integratie af te ronden en alle noodzakelijke handelingen worden verricht waarbij:
a. de financixeble huishouding op orde komt;
b. de noodzakelijk investeringen worden gedaan in betere en stabielere veiligheid, gezondheidszorg, onderwijs, werkgelegenheid, natuurbeheer etc.
c. alle noodzakelijk voorzieningen worden getroffen om de toeristenindustrie in stand te houden c.q. te verbeteren (o.a. vliegveld aanpassen), in samenhang met het uitdragen van Bonaire als Eco toeristische bestemming.
Als zesde roep ik op om na deze periode, waarin de integratie wordt uitgevoerd, op deugdelijke en goed onderbouwde wijze een referendum te organiseren waarbij eerst de vraag wordt gesteld of de bevolking een referendum wil over een eventueel nieuwe staatsrechtelijke structuur.
Indien ja, dat er dan voldoende tijd wordt uitgetrokken om het referendum voor te bereiden. Goed laten voorlichten aan welke eisen een referendum moet voldoen, zodat de inhoud en procedure voor alle partijen acceptabel is. Wie mag stemmen, waarover en hoe is de vraagstelling.
In dat tweede referendum wordt dan de vraag gesteld welke weg wil het Bonairiaanse volk verder wil inslaan.
Blijven zoals het is, of toch een land worden zoals Aruba, of echte onafhankelijkheid.
Waarbij aan de ene kant goed wordt uitgelegd, in Jip en Janneke taal, of de bonairiaanse equivalent daarvan, wat precies de verschillen zijn, maar aan de andere kant ook precies wordt uitgelegd hoe men dan die andere staatsrechtelijke structuur gaat organiseren.
Een zogenaamd beleidspan waaruit blijkt op welke wijze, staatsrechtelijk, financieel en maatschappelijk het vorm gaat krijgen.
Mocht uiteindelijk blijven dat dit proces een andere structuur gaat opleveren, dan denk ik, ook gezien de uitspraken gedaan tijdens de debatten, dat Nederland zal meewerken aan die nieuwe structuur.
Als laatste roep ik het Bonairiaanse bevolking op om niet (meer) lijdzaam toe te kijken hoe een klein kern (beroeps) politici, gelieerde gelegenheid profiteurs, de gelegenheid krijgen
Bonaire uit te zuigen en kapot te maken ten faveure het eigen belang en Bonaire een onbetrouwbaar en lachwekkend imago geeft.
Ik wens een ieder veel moed, beleid en trouw en niet te vergeten veel liefde voor het (ei)land, familie en vrienden.